Sinds 1992 zijn we getuige van het ene technologische wonder na het andere. We leven in dat opzicht in een radicaal andere en nieuwe wereld. Maar los van ICT, telefoons en muziekspelers is er de afgelopen twintig jaar economisch gezien niet veel veranderd. Met uitzondering van de Arbo en informatietechnologie, hebben zich in arbeidsverhoudingen nauwelijks vernieuwingen voorgedaan. De grote issues als Zorg, Onderwijs, Hypotheken AOW/Pensioen en Ontslagrecht worden alsmaar vooruit geschoven. Met ISO en andere kwaliteitsprogramma’s bewaken we nog steeds - vaak bureaucratisch - de output met de nadruk op productiviteit. Onze cultuur moet het doen zonder vernieuwingen, zonder brandstof voor wezenlijk nieuwe ideeën.